انریکه خولی پریتو

انریکه در ۱۸ آوریل ۱۹۳۲ در آکامبارو به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۰ درگذشت.

او در سنین پایین علاقه شدیدی به کار با گِل و دیگر مواد مشابه نشان داد.

در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۹۵، انریکه در نمایشگاه‌های سالانه‌ای که توسط مؤسسه مکزیکی-آمریکایی روابط فرهنگی حمایت می‌شد، برای مجسمه‌هایش جوایزی برد. او با استاد دون لوئیس آلبارّان ای پلیه‌گو، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های حیوان‌نگاری در آمریکای لاتین و متخصص ریخته‌گری، و با دون آنخل تاراک، پرتره‌ساز و مجسمه‌ساز اسپانیایی، همکاری کرده است.

انریکه خولی آثارش را در مهم‌ترین شهرهای مکزیک و همچنین در خارج از کشور به نمایش گذاشته است. او استاد آناتومی و هنر در “اسکوئلا لیبره د آرته ای پابلیسیداد” و در “آکادمی سوره” بوده است. او به مدت ده سال استاد دانشکده طراحی رسمی دانشگاه ملی خودمختار مکزیک بود؛ در ابتدا کلاس قالب‌ها و مواد و سپس طراحی را تدریس می‌کرد. او همچنین چندین سمینار درباره مجسمه‌سازی برگزار کرده است زیرا با منطقه رودخانه ناپو در اکوادور و رودخانه آمازون آشنایی دارد. انریکه توسط ویتال آلسار، جهانگرد و نویسنده‌ای شناخته‌شده، دعوت شد تا در سال ۱۹۷۷ در اکسپدیسیون‌های “فرانسیسکو اورایانا” شرکت کند. سردیس‌های فرانسیسکو اورایانا که به‌عنوان مجسمه‌های سردماغی سه ناوی به‌کاررفته در آن اکسپدیسیون استفاده شدند، توسط خولی ساخته شدند.

او همچنین مسئول لوح تزئینی هر یک از کشتی‌ها بود.

انریکه خولی سپس به اکسپدیسیون مشابهی در سال ۱۹۷۸ دعوت شد که در آن خودش به‌عنوان ناخدای کشتی شرکت‌کننده، “آنا د آیالا”، منصوب شد. این اکسپدیسیون با نام “ال هومبره ای لا مار” یا “انسان و دریا”، از تامپیکو مکزیک تا سانتاندر اسپانیا ادامه یافت. این سفر توسط خوزه لوپز پورتیو، رئیس‌جمهور مکزیک، و خوان کارلوس، پادشاه اسپانیا، حمایت مالی می‌شد.

سومین اکسپدیسیون در سال ۱۹۸۲ نیز به استعداد خولی نیاز داشت که این بار چندین مجسمه برای قرارگیری بر یک کشتی ساخت.

به مناسبت پانصدمین سالگرد کشف قاره آمریکا، چندین اثر از انریکه خولی سفارش داده شد تا بر روی “ماری‌گالانته، S.M.”، بازسازی قرن پانزدهمی کشتی “سانتا ماریا” کلمب، نصب شود. از میان آن‌ها دو پیکره برنزی از پوزئیدون و مجسمه برنزی دیگری با عنوان “انسان جهانی” بود که به‌طور موقت در کابین اصلی به نمایش درآمد و برادری و صلحی را که انسان از طریق عشق به طبیعت و دریا به ارمغان می‌آورد، به تصویر می‌کشید.

مجسمه پری دریایی اکنون به‌طور دائم در موزه فضای باز “انسان و دریا”، در پارک مگدالنا، سانتاندر اسپانیا به نمایش گذاشته شده است. نسخه‌ای از پری دریایی به‌زودی در بندری که شاهد تولد “ماری‌گالانته، S.M.” بود، یعنی آلوارادو، وراکروز، نصب خواهد شد.

۱۹۷۵-۸۰ گالری‌های پیس، هیوستون، تگزاس، ایالات متحده آمریکا.

نمایشگاه دائمی.

۱۹۷۵ شرکت در حراج سالانه‌ای که توسط کمیته اوزه پرو کودک برگزار می‌شد.

۱۹۷۶ داکس آنلیمیتد اینترنشنال. هتل کامینو ریل، مکزیکوسیتی.

۱۹۷۷ موزه تلاتیلکو، ناوکالپان، ایالت مکزیکو ششم.

کنفرانس بین‌المللی شکارچیان و ماهیگیران بزرگ، سن آنتونیو، تگزاس. ریاست شهرداری کواوتیتلان ایزکالی، ایالت مکزیکو.

۱۹۷۸ حراج بانامکس، کاخ ایتوربیده، مکزیکوسیتی. گالری‌های گلاسر، سن آنتونیو تگزاس، ایالات متحده آمریکا.

۱۹۸۰ موزه “انسان و اقیانوس”، سانتاندر اسپانیا، نمایشگاه دائمی.

۱۹۸۱ نمونه بانامکس مجسمه‌سازی، مکزیکوسیتی.

۱۹۸۲ تالار هنر و یادگاری خانگی، آگواسکالینتس.

۱۹۸۳ گالری آرانخوئز، مکزیکوسیتی. گالری ۲۰۰۰، مکزیکوسیتی.

۱۹۸۴ آرت اکسپو، نیویورک، ایالات متحده آمریکا. گالری آرت اینوستورز، دالاس تگزاس، ایالات متحده آمریکا، نمایشگاه دائمی.

۱۹۸۵ آرت اکسپو، دالاس تگزاس، ایالات متحده آمریکا.

آرت اکسپو، لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا.

۱۹۸۶ “یوتنیکس”، آستین تگزاس، ایالات متحده آمریکا. (نمایشگاه اختصاصی)

۱۹۸۶ موزه هنر، آکامبارو، گواناخوآتو، مکزیک

۱۹۸۷ گالری آئورا، مکزیکوسیتی.

هتل ماریا ایزابل، مکزیکوسیتی.

خانه فرهنگ، وراکروز.

گالری هنر میسراخی، مکزیکوسیتی. (نمایشگاه دائمی)

جایزه:

۱۹۵۴ جایزه اول نمایشگاه پیشاهنگی، مکزیکوسیتی.

۱۹۶۳ جایزه اول: بخشی از گروهی که مسابقه نقاشی‌های دیواری و برجسته‌کاری PRI، مکزیکوسیتی را می‌برد.

آثار:

– بناهای یادبود روییز کورتینز، لوس پینوس، مکزیکوسیتی.

– پرتره‌های شخصیت‌های برجسته در بلوار پاسئو د لا ریفورما، مکزیکوسیتی.

– بناهای یادبود، مدرسه حسابداران، مکزیکوسیتی.

– چندین پیکره در مجموعه‌های خصوصی در ۱۵ کشور.

– بنای یادبود “ماری‌گالانته”، موزه انسان و دریا