D'Argenta sanatçısı
Frida Kahlo
Frida Kahlo, yaşamını eserine dönüştürmüştür. O bakış Meksika'nın bir sembolü haline gelene dek, yeşim kolyeleri, çiçekleri ve yaralarıyla kendini defalarca resmetmiştir.
Bu koleksiyondaki parçalar, onun tablolarından ve giyim tarzından ilham alınarak, Frida Kahlo'nun ailesiyle iş birliği içinde yaratılmıştır.
Frida Kahlo'nun ailesiyle iş birliği içinde
Coyoacán, 1907
6 Temmuz 1907'de Coyoacán'daki Casa Azul'da doğmuş, 13 Temmuz 1954'te yine orada vefat etmiştir. On sekiz yaşında geçirdiği bir otobüs kazası onu aylarca yatağa mahkûm etmiştir. Annesi özel bir şövale yaptırmış ve yatağın üzerine bir ayna asmıştır. Otoportreler böyle başlamıştır.
Acıyı acındırmadan, sevinci ise izin almadan resmetmiştir.
“Uçmak için kanatlarım varken, ayaklarıma ne gerek var?”
Giydiği şeyler
Uzun etekler, saçlarında çiçekler, yeşim ve İspanyol öncesi boncuklardan kolyelerle Tehuana tarzında giyinirdi. Bu bir kostüm değil; nereden geldiğinin ve kim olmak istediğinin bir ifadesiydi.
Vazolarımız bu fikri benimser. Bir büstün silüeti tuval olur ve üzerinde bir mücevher parlar: yeşim yeşili, siyah inciler, altın, gümüş veya yerli süslemeler.
Tablolarından heykele
Ben ve Papağanlarım (1941). Kırık Sütun (1944). Viva la Vida (1954), son eseri; bir karpuzun üzerine yazılmış o sözlerle. Koleksiyondaki her heykel, belirli bir tablodan başlar ve karakterini kaybetmeden metale taşır.
Her parça, Casa Azul'a birkaç kilometre mesafedeki Mexico City'deki atölyemizde gümüş, 24 ayar altın veya bakır ile elde bitirilir.